Pacman met pantoffeldiertjes, of propedeuses in petrischaaltjes ?

Pacman met pantoffeldiertjes, of propedeuses in petrischaaltjes ?

De Mexicaanse griep heeft allang ons land verlaten, en bij de naam “Dolly” denken mensen tegenwoordig weer aan country-zangeressen, in plaats van schapen. Toch blijft biologie natuurlijk een interressant vakgebied. Tot nu toe zijn er weinig spellen ontwikkeld, die iets met deze wetenschap doen. Natuurlijk zijn er de nodige epidemie games geweest (sommigen zullen zich “The Great Flu” van Ranj nog wel herinneren), en enkele spelen over evolutie, maar tot nu toe bleef het daar wel bij. Echter, daar is verandering in gekomen.

Biotische Games

Het Riedel-Kruse lab van Stanford University ontwikkeld ‘biotische games’. Dit zijn spellen, die niet alleen over biologie gaan … de spellen zijn zelfs geimplementeerd in de biologie, als het ware. Er worden geen spelborden of game engines gebruikt, maar petri-schaaltjes.

De spellen worden gemaakt met een educatief doel. Spelers kunnen, ookal hebben ze heel weinig biologische kennis, zelf interacteren met echte biologische processen. Het lab heeft al verschillende “proof of concepts” ontwikkeld, waarbij ze klassieke game designs hebben gebruikt om te laten zien dat je heel goed kunt spelen met biologie. Ze zijn nu bezig om met nieuwe spellen, die specifiek ontwikkeld worden voor onderwijsdoelen. Zo ver is het nog niet, maar we zullen enkele van deze biotische games nader bekijken; ze zijn interressant genoeg.

Enlightenment

Naamloos1

Het spel enlightment speelt zich af in een schaaltje met pantoffeldiertjes. Deze diertjes zijn gevoelig voor electromagnetische velden. Met een gamecontroller kan de speler deze velden controleren. De diertjes worden opgenomen (en vergroot, natuurlij) met een webcam. Over het beeld van de webcam heen wordt vervolgens een vierkant grid geprojecteerd; eigenlijk een soort Augmented Reality. De speler scoort punten, als hij diertjes door dit grid kan laten bewegen.

Pond Pong

Naamloos2

 

Ook het zeer klassieke game design van Pong kan gebruikt worden met pantoffeldiertjes. Dit keer worden ze niet bestuurd met een electromagnetisch veld, maar met kleine pipetten die een chemische vloeistof kunnen uitstoten, natuurlijk gecontroleerd door de speler.

Microbash

Naamloos3

Voor degenen die zich “Breakout” nog kunnen herinneren, ook hiervoor heb je tegenwoordig geen gameconsole meer nodig. Ook dit spel, waarbij je blokken moet verwijderen door een bal goed te laten stuiteren, is uitstekend te doen met pantoffeldiertjes. De bal kan bestuurd worden, door hem te raken met een pantoffeldiertje.

Hierboven zie je het gebruikte petri-schaaltje. Hoe zullen we deze alternatieve game-console noemen ? BBox 360 ? Nintendo Bio ?  Playstation Pantoffel ?

Naamloos4

De spellen beperken zich echter niet tot pantoffeldiertjes. Twee andere spellen combineren biochemische processen met klassieke spelvormen.

Polymer Race

Naamloos5

Wedden op paardenraces is ook zo’n oude spelvorm; zelfs in de tijd van Ben Hur was dit al een populair tijdverdrijf. Maar op Stanford hebben ze de paarden vervangen door PCR’s. . PCR (Polymerase Chain Reaction) is een techniek om DNA te versterken. De snelheid van deze techniek is van een aantal factoren afhankelijk. In het spel worden er een aantal verschillende PCR’s gestart, waarna de spelers moeten gokken wanneer de reacties klaar zijn.

Prisonner’s Dilemma
De bovenstaand spellen waren weliswaar bijzonder door het medium waarin ze plaatsvonden, maar het waren nog wel spellen met een beeldscherm en een controller. Echter, bij een ander spel werd een heel ander zintuig gebruikt: de neus.
Twee spelers hebben allebei een oplossing met gist, en een oplossing zonder. Elke speler heeft net een ander type gist, met een andere geur. Beide moeten ze een gelijke hoeveelheid van deze oplossing in een buisje doen. Het klassieke gevangenisdilemma doet zich aan: bewaart de speler zijn gist, of werkt mij mee met de andere speler om een gezamelijke gistreactor op te zetten ? Om hier een keuze in te maken, wil de speler natuurlijk weten of zijn medespeler ook meewerkt. Hier kan hij natuurlijk alleen achterkomen door te ruiken …

Deze spellen zijn natuurlijk nog heel eenvoudig in opzet, alhoewel sommige zeker erg leerzaam zullen zijn. De spellen zijn allemaal getest, maar daarbij is nog niet gekeken naar leereffecten. Echter, het feit dat je speelbare spellen kan bouwen met biologische elementen belooft veel interressante ontwikkelingen in de toekomst. We zullen de biotische games in de gaten houden …

Cellcraft

Cellcraft ? Hadden we al niet Warcraft, en tegenwoordig Minecraft ? Natuurlijk, maar toch is Cellcraft iets anders dan deze twee populaire entertainment games. Als je die kleine witte streepjes op die beeldschermen ziet bij de biotische games, dan zou je het niet zeggen. Toch is een cel een ingewikkeld iets. Heel erg ingewikkeld, zelfs … daar kom je achter tijdens een potje Cellcraft. Dit digitale spel is ontwikkeld om mensen te leren hoe een cel in elkaar zit.

Naamloos6

In het spel begin je met een lege cel. Door middel van korte missies moet je een voor een de onderdelen van een cel toevoegen; mitochondria, de nucleus, etcetera. Ook de functies van de onderdelen moet je gebruiken; je moet bijvoorbeeld op zoek naar glucose in de omgeving van de cel, en zorgen dat je deze efficient om kan zetten in ATP.

Naamloos7

Op deze manier bouw je je cel steeds verder uit. Bij elke missie zit ook een uitleg, die je vertelt waar de onderdelen voor dienen. Ook is er een soort encyclopedie beschikbaar, waarin je deze informatie kunt terugvinden. De missies worden aan elkaar gepraat door enkele NPC’s. Om het allemaal een beetje spannend te maken wordt je op een gegeven moment zelfs aangevallen door zwermen verkoudheidsvirussen. Mijn mooie cel liet helaas het leven tijdens zo’n virusaanval, maar ik weet nu wel precies hoe een cel zich ertegen verdedigt.

Naamloos8

Cellcraft is ontwikkeld met steun van de Digital Media & Learning competition, een Amerikaans programma om de ontwikkeling van nieuwe onderwijstechnologie te ondersteunen. Ik heb weinig informatie kunnen vinden over of het ook educatief wordt ingezet. Wat wel aardig is, is dat de makers het op de populaire casual games-website Kongregate hebben gezet, tussen al het Flash geweld. Het spel was daar redelijk populair, en kreeg een vrij hoge waardering, wat natuurlijk wel bijzonder is voor een puur educatief spel.

In ieder geval, het lijkt erop dat er wat beweging zit in de biologie, in ieder geval wat spellen betreft …

Meer informatie

Epidemie games:
http://www.thegreatflu.com// (het spel van Ranj)
http://www.cascoprojects.org/?entryid=158 (een rollenspel, gekoppeld aan een kunstproject)
http://www.zmangames.com/boardgames/pandemic.htm (een bordspel)
http://www.crazymonkeygames.com/fullscreen.php?game=pandemic-2 (een ander digitaal spel)

Biotische games:
Het lab waar de spellen ontwikkeld zijn:
http://www.stanford.edu/group/riedel-kruse/index.html

Een leuk filmpje over de spellen:
http://www.youtube.com/watch?v=Pdx7BkYSCq4&feature=player_embedded

Een recent paper over de spellen:
Riedel-Kruse, I. H., Chung, A. M., Dura, B., Hamilton, A. L., & Lee, B. C. (2011). Design, engineering and utility of biotic games. Lab on a Chip, (207890). doi: 10.1039/c0lc00399a, http://www.stanford.edu/group/riedel-kruse/publications/Riedel_2011_LabChip.pdf
Cellcraft:
http://www.cellcraftgame.com/Home.html

 

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *