Passionfruit: spel rondom een “verboden vrucht”

Wie het kleine niet eert, is het grote niet weert. Het eerste spel dat ik speelde in Gotheborg was dan ook de kleinste larp die ik ooit gespeeld heb: slechts 3 deelnemers. Echter, voor het thema van deze larp is 3 precies genoeg: vreemdgaan. Dit lijkt misschien een wat merkwaardig thema, maar nordic larp’s zijn een stuk breder dan de gebruikelijke fantasy- en sf dingen die je in Nederland ziet. Maatschappelijke, politieke en psychogische invalshoeken worden al jaren gebruikt om larp’s op te baseren. Dat gebeurt niet alleen in de korte larp’s, maar ook in grotere, meerdaagse events; een voorbeeld is Just a Little Loving, een larp die de AIDS epidemie in de jaren ’80 naspeelde.

Passionfruit, echter, is een korte larp van slechts enkele uren. Het spel is episodisch opgebouwd; het bestaat uit diverse gebeurtenissen die over enkele maanden verspreid plaatsvinden, en achter elkaar gespeeld worden. Deze opzet wordt vaker gebruikt in Nordic larps, maar ik had er zelf eigenlijk nog geen ervaring mee. Ik was enigszins skeptisch over dit mechanisme. Doordat je steeds korte stukjes speelt met pauzes ertussen, die in de speltijd ver van elkaar vandaan liggen, zou je denken dat het lastig is om een rol goed uit te spelen. Maar dat viel eigenlijk reuze mee; ik vond het niet zo moeilijk om mijn rol steeds weer op te pakken, en de verschillende episodes maakten het mogelijk om er realistisch verhaal van te maken. De meeste affaires in het echte leven duren wat langer dan twee uur …

De rollen voor de drie spelers liggen natuurlijk voor de hand; je hebt de protagonist, de antogonist, en de neutrale partij. Aangezien het spel gender neutraal is geschreven, zijn er verschillende manieren om deze rollen in te vullen. In mijn spel was ik de protagonist, en de neutrale partij was mijn vrouw.  De antagonist was een andere man; de traditionele relatie driehoek, zeg maar. Echter, een ander trio dat het spel tegelijk met ons speelde bestond uit drie mannen, en die speelden een homesexuele relatie. Ik neem aan dat de lezer zich nog wel andere manieren kan voorstellen om deze rollen in te vullen.

Met deze rollen hebben we vervolgens 7 episodes gespeeld, die eigenlijk samen een verhaallijn vormen. In de eerste episode ontmoette mijn vrouw de andere man, en in de episodes erna ontwikkelt de affaire zich verder, totdat het in de laatste episode tot een soort climax komt (no pun intended), waarbij de Neutrale persoon moet kiezen tussen de protagonist en de antagonist. Eigenlijk speel je op die manier een soort romantisch liefdesdrama na; je zou er zo een film of boek van kunnen maken. Het is erg leuk om zoiets eens uit te spelen, zelfs als romantische fictie niet echt je genre is. In ons spel hadden we nog een leuke plottwist ingebouwd; er was namelijk eigenlijk helemaal geen sprake van echt vreemdgaan. Ik speelde een succesvolle ICT consultant, die voor zijn werk heel veel weg was, en meer bezig met zijn carriere dan met zijn relatie. Mijn vrouw ontmoette een hulpverlener tijdens een liefdadigheidsactie van de kerk, en begon een daar een steeds sterker wordende vriendschap mee. Maar het bleef bij vriendschap; op een gegeven moment besloten ze om het niet verder te laten ontwikkelen in sexuele avonturen. Mijn karakter geloofde dat natuurlijk niet, en we kregen eigenlijk zo’n typische jaloers-in-relatie situatie in het spel. Dit was niet de oorspronkelijk bedoeling van de auteur, maar het was erg leuk om te zien dat zijn scenario ook heel hiervoor heel goed werkte.

Passionfruit is geschreven door Nathan Hooke, een Engelsman met ruime ervaring in het schrijven van roleplay scenario’s.  Hij heeft dingen geschreven voor D&D en Ars Magica, maar hij schrijft ook veel shortlarp scenario’s, die hij zelf publiceert: http://www.lulu.com/spotlight/NathHook De scenario’s hebben vergelijkbare thema’s als Passionfruit; zo is er een scenario over depressie, bijvoorbeeld. Verder doet hij op dit moment een promotieonderzoek naar identiteit in rollenspellen. Dat is overigens iets dat je meer ziet in de Nordic larp wereld; er zijn diverse personen die larp combineren met wetenschappelijk onderzoek. Maar daarover zal ik later meer vertellen …

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *