Epistemische Autoriteit

EUvsDisinfo: de beperkingen van een epistemische autoriteit

In een vorig artikel hebben we gezien, dat digitale technologie ervoor zorgt dat Nepnieuws niet alleen heel veel sneller verspreid kan worden dan vroeger, maar ook dat het veel moeilijker is om te weten dat er überhaupt nepnieuws verspreid wordt. De vraag is natuurlijk wat we hieraan kunnen doen. Om die vraag te beantwoorden gaan we eens kijken naar de plannen die er nu zijn, en we beginnen met EUvsDisinfo, dat de oplettende lezer zal herkennen van een recente ruzie met enkele Nederlandse main stream media.

Continue reading “Epistemische Autoriteit”

De Slang op Sargasso

Voor het weblog Sargasso schrijf ik een serie artikelen over Nepnieuws. Dit is het eerste, waarin ik een poging doe om te achterhalen wat nu eigenlijk precies het probleem is.

Nepnieuws is niet nieuw; de verspreiding ervan wel doodeenvoudig

Nepnieuws is niets nieuws. Paus Franciscus haalde laatst de Slang uit Genesis aan, wiens woorden ervoor zorgden dat Adam en Eva uit het Paradijs werden gezet, om aan te geven dat zelfs het idyllische Eden, de mythologische kraamkamer van de mensheid, had al last van figuren die nepnieuws verspreidden . Een korte blik op de geschiedenis levert meer voorbeelden. Continue reading “De Slang op Sargasso”

Quarantaine, a nice empirical excercise in game theory

Eén van mijn inzendingen voor de Dutch Larpwriter Challenge 2014 was een bewerking van een eerder spel, bedoeld voor een kunstproject. Het spel draait om een epidemie in een dorpje, en heeft een aparte geschiedenis. Ik heb er een stuk bij geschreven om die geschiedenis uit te leggen, en om de juiste personen credits te geven.

Continue reading “Quarantaine, a nice empirical excercise in game theory”

Media-aandacht voor een interviewvraag

In 2011 leidde Nederland nog onder het zogenaamde Immigratiedebat. Ik heb dat uberhaupt nooit een debat gevonden, want het bestond voornamelijk uit bepaalde politici die allemaal onzin beweerden, in de hoop daarmee kiezers te trekken. Het verbazingwekkende was, dat dat lukte. Er werd een beeld verspreid van een Tsunami die over Nederland kwam, en werd aangewakkerd door een stel theedrinkende politici. Job Cohen werd neergezet als de belangrijkste vertegenwoordiger van de zogenaamde “weg-met-ons” mentaliteit.

Echter, Job Cohen was nu juist de politicus die verantwoordelijk was voor een forse inperking van de immigratie. In 2001, nog tijdens het tweede Paarse kabinet, had hij een nieuwe Vreemdelingenweg ingevoerd, en daardoor was de immigratie in de jaren erna fors gedaald. Ik vond het raar dat Cohen dit nooit noemde, als hij weer eens werd zwartgemaakt in de media. Dus toen er op een gegeven moment via nujij.nl interviewvragen konden worden ingediend, besloot ik een gokje te wagen.

Continue reading “Media-aandacht voor een interviewvraag”