Wat is Nordic Larp nu eigenlijk precies ?

Na de Week in Gotheborg en de Edularp conferentie werd het dan eindelijk tijd voor Knutepunkt zelf. Een mooi moment om eens stil te staan bij het begrip “Nordic Larp”. Iedereen heeft het hier altijd over, maar wat is het nu eigenlijk precies ?

Om maar meteen een hardnekkige mythe te ontkrachten: het grootste deel van de larps in Scandinavie lijken eigenlijk heel erg op wat we in Nederland doen. Gevechten met Latex wapens, regelsets die eigenlijk teruggaan op D & D, meestal in middeleeuwse fantasy werelden, eigenlijk het bekende verhaal. Het enige verschil is de locaties; in tegenstelling tot Nederland beschikt Scandinavie natuurlijk over enorme uitgestrekt bosgebieden, zodat het veel makkelijker is om een mooi terrein voor een event te vinden.

Toch bestaat er naast deze larps iets dat Nordic Larp wordt genoemd, en waar 350 mensen uit 28 verschillende landen op af komen. Wat is dat dan precies ? Ik denk dat je het het beste kan omschrijven als een bepaalde aanpak, en eigenlijk is die aanpak begonnen met Knudepunkt.

In 1997 besloten een aantal larpers in Scandinavie om eens bij elkaar te gaan zitten om over het spelletje te praten. En dat praten ging niet over de hele coole dingen die hun karakters weer eens hadden gedaan, het was praten op een iets hoger niveau. Het was praten over de ideeen waaruit hun events waren ontstaan, over dingen die ze wilden bereiken, over theorien, over maatschappelijke thema’s die met larp behandeld kunnen worden. Deze eerste Knutepunkt was het begin van een traditie, die door Jaako Stenros mooi omschreven is:

A tradition that views larp as a valid form of expression, worthy of debate, analysis and continuous experimentation

Eigenlijk is dat Nordic Larp: een aanpak die het spelletje serieus neemt. En om het spelletje serieus te nemen zijn een aantal dingen nodig.

Documentatie … daar begint het mee. Een larp is wat dat betreft een raar ding; zeker als spelleider besteedt je zeeeen van tijd aan het produceren van allemaal verschillende soorten content, karakterbeschrijvingen, plots, documenten, props, en noem maar op. Dan run je het event, en dat is het dan; wat er overblijft zijn slechts herinneringen, een dropboxfolder met documenten, en met een beetje geluk een mooie serie foto’s. Maar als je het spelletje serieus neemt, dan is dat niet genoeg. Dan wil je namelijk weten of de ontwerpkeuzes die je gemaakt hebt eigenlijk wel de goede waren, en of de ideeen die je had wel kloppen. Dan moet je aandacht gaan besteden aan het documenteren van die zaken.

Vervolgens kom je op iets dat ik voor het gemak maar theorievorming zal noemen. Je komt dan op vragen als: wat zijn nu de essentiele elementen van een larp ? Wat is eigenlijk een rollenspel ? Kunnen we het gedrag van spelers in een spel ook classificeren, zodat we er betere plots voor kunnen schrijven ? Dit soort discussies nam, zeker in het begin, een hoge vlucht op de Knudepunkt conferenties, waarbij de RPG theorie die eigenlijk voor tabletop spellen was bedacht verder is doorontwikkeld. Hier valt heel veel over te zeggen; zoveel zelfs, dat het beter is om hier een apart stukje aan te wijden.

Verder is het natuurlijk zo dat je zelf wel overtuigd kan zijn dat je spelletje serieus is, maar de rest van de wereld niet. Wat dus nodig is is maatschappelijk acceptatie. Larp werd, zeker in Nederland, toch vaak gezien als een soort raar, geeky iets van gekken die met plastic zwaardjes door de bossen renden. Dat is natuurlijk niet waar, maar om dat te doorbreken moet je het spelletje anders gaan presenteren. En dat gebeurde dan ook op Knudepunkt. Er zijn groepen, die larp zien als een kunstvorm; er zijn manifesten geschreven over bepaalde larp stijlen en aanpakken. Sommige ambitieuze mensen zijn larps gaan gebruiken om maatschappelijke en politieke thema’s aan te snijden.

Vervolgens, als je het spelletje serieus neemt dan moet je bezig met kennisuitwisseling. Je wilt weten hoe andere organisatoren bepaalde problemen hebben aangepakt, zowel organisatorisch als verhaaltechnisch. Je wil eens een workshop volgen over hoe je een NPC groep een coherente cultuur kunt meegeven. Je wil tips over hoe je je techniek het beste kan inzetten. Je wil kritiek en opmerkingen over de ideeen die je had toen je je eigen larp ontwierp.

Tenslotte, netwerk

Knutepunkt heeft ervoor gezorgd, dat al deze dingen ontwikkeld werden. Al 17 jaar is het een platform voor inspiratie, ideevorming en kennisuitwisseling over larp. Dat is ook de reden dat mensen van over de hele wereld naar de conventie toekomen. Maar … is dat eigenlijk allemaal wel zinvol ? Levert het ook daadwerkelijk iets op ?

Het antwoord daarop is ja. Het voert wat te ver om de complete Nordic Larp geschiedenis hier te bespreken, dus laat ik een paar zeer opvallende dingen noemen.

  • Monitor Celestra, de Battlestar Galactica larp. Dit event had een bugdet van een ton, en als locatie werd een oud marineschip gebruikt. Het heeft nogal wat aandacht in de pers gekregen, en trok zelfs spelers uit de Verenigde Staten.
  • System Denmarc … waarbij een compleet vluchtelingenkamp werd gebouwd in het centrum van Kopenhagen. Er zat een politiek idee achter deze larp; het was bedoeld als kritiek op het asielbeleid van de Deense regering.
  • Just a little Lovin’ … een larp over de AIDS epidemie in de jaren ’80 in New York.
  • Dragonbane … een larp voor duizenden internationale spelers in een speciaal gebouwd dorpje midden in Zweden, met een echte mechanische, vuurspuwende draak. Helaas is dit niet helemaal uit de verf gekomen.
  • In Denemarken heeft 8 % van de jeugd in de afgelopen maand aan een larp meegedaan
  • Ook in Denemarken: Osterskov Efterskule, de eerste school die zijn hele onderwijsprogramma baseert op rollenspellen
  • Er zijn een aantal bedrijven in Scandinavie, die larp’s aanbieden, bijvoorbeeld voor cultuuronderwijs
  • Er is  een traditie ontstaan van academisch onderzoek naar larp en rollenspellen

 

 

 

 

 

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *